Moja dusza mi nie wierzy
moje serce ma co do mnie wątpliwości
mój rozum mnie nie słucha
moje zdrowie ucieka
moja młodość umarła
moje fotografie rodzinne nie żyją
mój kraj jest już inny
nawet piekło zmyliło bo zimne
nakryłem się cały żeby mnie nie było widać
ale łza wybiegła
i rozebrała się do naga
My soul doesn't trust me
my heart is full of doubts
my mind doesn't obey me
my health escapes
my youth has died
my family photos are no longer alive
my country is not the same anymore
even hell has fooled me it's cold
I covered myself from head to toe
but a tear slipped out
and stripped to the skin
x. J. Twardowski, Nie tak nie tak/ Not So Not So
1 comment:
MaRYSHA:
Este tipos de fotos me gustan mucho. Además, el poema está muy bueno, pues creo que muchas veces me siento así. Soy muy exigente conmigo mismo, que incluso puedo ser mi peor enemigo.
Pero también hay momentos, como bien lo refleja tu foto, que la primavera entra, y cambia todo, incluso las oscuridades de mis problemas. Un acontecimiento es decisivo.
saludillos !!!!
Post a Comment